Słownik
Dojo to tradycyjna nazwa sali, w której uprawia się sztuki walki. Miejsce, w którym obowiązują odpowiednie zasady zachowania. Wchodząc i wychodząc, składa się ukłon nawet jeśli w sali nie ma jeszcze czy już nikogo, wypowiadając głośno słowo Osu. Ukłon ten wyraża szacunek i podziękowanie. Na dojo można wchodzić jedynie boso.
Osu (lub oss) to podstawowe niemal magiczne słowo w karate Kyokushin. Wyraża ono szacunek dla osoby, do której jest wypowiadane, cierpliwość, wytrwałość, pokorę i siłę, która zdolna jest pokonać granice wytrzymałości. Używane jest jako pozdrowienie, potwierdzenie zrozumienia poleceń oraz motywacja do ciężkiego treningu. Symbolizuje ducha walki. Każdy kto wchodzi i wychodzi z Dojo, wykonuje ukłon i mówi Osu. Oznacza to szacunek do Dojo i czasu, który spędzany jest ćwicząc tam.
Kata (jap. kształt, forma) to zaplanowana, precyzyjna sekwencja ruchów, która odzwierciedla walkę z niewidzialnym przeciwnikiem. To harmonijne ruchy, które wykonywane są z zachowaniem ustalonej kolejności i określonego rytmu wzdłuż linii zwanej embusen. Każde kata, zgodnie z filozofią karate jako sztuki samoobrony, a nie ataku, zaczyna się i kończy techniką obronną.
Kihon, czyli techniki podstawowe towstęp do kumite. Nauka i wielokrotne powtarzanie podstawowych technik: postaw (dachi), bloków (uke), uderzeń (tsuki/uchi) oraz kopnięć (keri).
Kumite (jap. spotkanie dłoni) to w karate bezpośrednia walka z przeciwnikiem. Stanowi sprawdzenie umiejętności technicznych, taktycznych, szybkości i siły w dynamicznej konfrontacji.
Strój do ćwiczeń
Oficjalnym strojem do treningu karate jest kimono (karategi) ze znakiem karate kyokushin. Noszenie karategi jest dla każdego karateki powodem do dumy. Karategi powinno być czyste i niepogniecione.
Prawidłowej długości rękawy karategi powinny zakrywać łokcie, nogawki spodni powinny zakrywać kostki, dolny brzeg bluzy powinien sięgać poniżej pośladków.
Obi czyli pas powinien być zawiązany prawidłowym węzłem z końcami równej długości.
Liczebniki
1 Ichi
2 Ni
3 San
4 Shi (Yon) (wym. Si)
5 Go
6 Roku
7 Shichi (wym. Sici)
8 Hachi
9 Ku (Kyu)
10 Ju (wym. Dziu)
100 Hyaku
1000 Sen
Strefy
Jodan – głowa, szyja
Chudan – tułów
Gedan – poniżej pasa
Kierunki
Hidari – w lewo
Migi – w prawo
Mae – w przód
Ushiro – w tył
Yoko – w bok
Age – w górę
Oroshi – w dół
Soto – z zewnątrz, do środka
Uchi – z wewnątrz, na zewnątrz
Mawashi – okrężnie
Mawatte – obrót
Naura – powrót
Ura – odwrotnie
Gyaku – odwrotnie, przeciwnie
Techniki (Waza)
Kamaete – pozycje rąk
Kari – padnięcia
Keri (Geri) – kopnięcia
Nage – rzuty
Renroku – kombinacje
Tachi (Dachi) – pozycje nóg
Tensho – nakrycia
Tsuki – pchnięcia
Uchi – uderzenia
Uke – bloki
Ukemi – pady i przewroty
Barai – zagarnięcie
Części ciała
Ago – podbródek
Atama – głowa
Ashi – noga
Hara – brzuch
Hizo – żebro
Kin – krocze
Koshi – biodro
Kubi – szyja
Saktosu – obojczyk
Te – ręka
Seiken – pięść
Uraken – odwrócona pięść
Hiraken – pół zaciśnięta pięść
Shuto – zewnętrzny kant dłoni
Haito – wewnętrzny kant dłoni
Koken – przegub
Kote – przedramię
Hiji – łokieć
Sokuto – zewnętrzny kant stopy
Teisoku – sklepienie stopy
Chusoku – poduszka stopy
Haisoku – podbicie stopy
Kakato – pięta
Hiza – kolano
Pozostałe
Budo – japoński system sztuk walki (w jego skład wchodzą: ju-do, ken-do, karate-do,
aiki-do)
Bushido – kodeks samuraja
Dachi – pozycja nóg
Dan – stopień mistrzowski
Do – droga, kierunek myśli
Dojo – sala ćwiczeń
Deshi – uczeń
Hajime – zaczynać
Kamaete – pozycja rąk
Kanku – symbol odwagi, słońca
Katana – miecz samurajski
Karategi – ubiór karate
Kata – ćwiczenie formalne
Keage – wymach, kopnięcie prostą nogą
Kiai – okrzyk
Kihon – podstawa
Kumite – walka
Kyoku – granica, biegun, ekstremum
Mate – przerwać, zatrzymać
Mokuso – zamknąć oczy
Morote – podwójny
Nage – rzut
Naore – powrót do pozycji
Obi – pas
Oi – zgodnie
Osu – tak, dziękuję
Rei – ukłon
Seiza – pozycja do medytacji
Sempai – uczeń
Sensei – nauczyciel
Tameshiwari – łamanie desek
Tatami – mata
Tsuki – pchnięcie
Uchi – uderzenie
Uke – blok
Yame – stop
Yasume – relaks
Yoi – gotowy
Zazen – medytacja siedząc